İhtimaller

Ellerim!
Gül kokusundan mahrum yürekler gibi,
Çekilir kıyılara mağlup bir gemi edasıyla
Sonra başlar heyulası gözlerimin,

Saçılır dört bir yana

Sonbahar rüzgarıyla umutlarım!


Nasılsın?
diye bir sor bana laf arasında
Titremeli olsun sesim...


Cevap veremeyişim iyi olmadığımdan değildir
İyiliğin infazına tanıklık etmekteyim
Kör bir bıçakla kestiler boynunu,
Cahiller sürüsü.


Sen geliyorsun aklıma ihtimaller dahilinde,
Ürkekliğim ve ölüm kokan yalnızlığım.
Sert bir rüzgar esiyor derin karanlıklara
Bir söz değiyor yüreğime,
İnfazdan geriye kalan
İçerisinde bir damla kan ihtiva eden
Ayaklarımın üstünde,
Güneşi bekliyorum hiç doğmayacağı yerde.

İsmail Özdemir